çok karmaşık...
çok iniş-çıkışlı...
çok hüzünlü...
çok acılı...
çok da umutlu...
çok sabırlı...
çok da sabırsız...
çok bekleyişli...

ofiste masasında otururken,aklı+kalbi+ruhu+gözü+gönlü burada değil...



bazen delirip diyor ki
sevmemek lazım,önemsememek...
kimseyi canı bilmemek,ki ruhsuz kalalım,acımasın kırıklarımız...
sağlık diliyorum tüm sevdiklerime...
nasıl anlatacağımı bilemiyorum,çünki herşey belirsiz, sadece konu şu ki
aylar önce "penceremde bebek perdesi"demiştim...
bebek geldi,kız denmişti,yazıyı ekledikten bir kaç gün sonra erkek olacağını öğrendik... keşke tek süprizi bu olsaydı ata bebeğin...
ya da
belirsiz ya herşey
inşallah güzeldir getirdiği tüm süprizler...
çok dua lazım bize,çok umut, ne dersiniz?