senelik iznime 5 kala;
son günler öylesine yoğun geçer ki,aklın hayalin durur...
"tatile gidecek elemanı ne kadar yorsak o kadar iyi"der sanki birileri
kim bilir,iyi niyetlerinden belkide,tatilde bu günleri düşünüp daha çok keyf alalım diyedir...

tatil tatil dediğin
epi topu 14 iş günü zaten,nedir ki bir çırpıda geçiyor...
koskoca 52 de kendin için sadece 2
ilk günlerde şezlongda uzanırken gözünün önüne masan gelir,yarım kalan projelerin,dönünce yapacaklarının listesi...huzurun kaçar...
ama insan alışıyor, o tatlı rehavete ;dünyayı unutuyor,sadece dinleneyim,huzur biriktireyim kalbimin dört odasının birinde tıka basa huzur dolsun diyorsun...
sonra
rengin tam karamel kıvamına geliyor ki,bir de bakmışsın tatilin son günleri...


dönüş yolunda trafik işkenceleri
cepte tatlı anılar
özleyenler,bekleyenler,şehrin kalabalığı...
tatilden sonraki ilk pazartesi
bilgisayarın açma düğmesine duyulan gıcıklık hissi

tüm bunları yaşayabilmek içinnn

şimdi çok çalışmalıyım,daha çok çizmeliyim
sevgimi bıraktım penceremin önüne,zemheride güvercinleri beslemek ister gibi çok hemde...
herkese sağlıklı, mutlu günler...