"o kadar kırgınım ki dünyaya

o kadar çok acıttı ki canımı,bana sunulanlar...

bazen diyorum ki

burada olmak yerine keşke çok uzaklara gitseyim,

o zaman kimseye sitem etmezdim,

beni sormadılar,dinlemediler,duymadılar...

benim seçimimdi bu kaçış der,

yalnızlığıma kucak açardım...

ama öyle değil derya,

ben kime ne yaptım"

dedi

yüreğimi acıttı sözleri,

kızdım kendime

bende vardım bunca zamandır onu duymayanların içinde...

dostumu bir hastalığın içinde,merhemsiz bıraktım ben,

sevincim vardı onda,umudu vardı bende...

ben ki

incittim zaten yaralı olan bir yüreği...

üzgün bakışları gözlerimde

mutsuzum bu gün bu sebeple...

Kutlu olsun Anneler günü,

Her gün hatırlanıp,sevgiyle kucaklansınlar,

daima gülsün yüzleri...

Benim Annem yanıbaşımda,çok şükür ki şanslıyım...

Allah tüm çocukları Anne sevgisinden mahrum etmesin,

Tüm kadınlara da yaşatsın

bu güzel duyguyu,umarım

sevgilerimle

hadii ppencerem sıradaki şarkı sana gelsin bakalım,

bitse de şu reklamlar,çıksa şarkım...

ne seçecekler acaba,hadi bakalımm,rastgele

...

...

BU KADAR YÜREKTEN ÇAĞIRMA BENİ

BİR GECE ANSIZIN GELEBİLİRİM...

BENİ BEKLİYORSAN

UYUMAMIŞSAN

SEVİNÇTEN KAPINDA ÖLEBİLİRİM...(ÜmitYaşarOğuzcan)

...

...

Durr

ölemezsin

daha yolun en başındayız,daha çok şey var yaşayacağımız...

Hadii gel,geel

gel amma

uykum gelirse uyurum ben kusura bakma,pamuk prensesin sevgilisi kadar olamıyomusun yahu

uyandır çok mu zor yani

hem belki rüya görebilmek için uyudum ben,neden alınganlık yapıp,seni beklemediğimi düşünesin ki,oldu mu şimdi amaa

uzun lafın kısasıı

yürekten,cân-ı gönülden çağırıyorum,bunu bilde gerisi nafile...

hoşgeldin diyebilmek ümidiyle, hadi bakalım

Şu an işçi emeklisi olan babam

ben küçük bir kız çocuğuyken

1 mayısda eylemlere katılırdı

gitme baba der

ağlardım ardısıra

çünki memleketimde

işçi bayramı,savaş havasında geçerdi o zamanlarda...

yıllar değiştiremedi malesef,aynı sahneler,aynı gerilimler her sene...

haberleri takip etmeye korkuyorum...

ve dileğimdir ki

eşit haklar ve standartlarda yaşayan,

eğitim,sağlık,sosyal hayat hizmetlerinden eşit faydalanabilen

sağlıklı mutlu insanlar yaşasın ülkemizde

panzerlerin gölgesi düşmesin

kırmızı karanfillerin üzerine...

o kadar derindi ki sızılarım,

ne arkadaş ne sevgili ilaç olabilirdi

o kadar çiçeği burnundaydı ki hüznüm

kimseyle paylaşmaya kıyamazdım;

soğuk pencere pervazına yasladığımda yanağımı

gözümden süzülen damlaları...

yine o ahşap pervaz içine çeker yaşlarımı

saklardı derininde de

kimselere demezdi,bilirdim...

uzun uzun düşünmelere vakit bulamasam da

o günlerden sonra şafak söktü,seher geldi...

daha aydınlık günlerdeyim şimdi,

ama o lacivert gecelerde bir sürü yıldız da izlermiş bizi

ışıkları yansırmış camımda

umut olurmuş canımda

günler ışıdıkça farkediyorum aslında yalnızlığın kendi çizdiğimiz bir dehliz olduğunu...

sonsuz şükran sunabilmek o yıldızlara,

neler demek isterim de

bilir onlar kendini,neler demek istediğimi de...

hissederler varlıklarıyla nasıl sevindiğimi...

tatlı bir melankoli var bugün

belki de şehrin rutubetli havasının tesiri...

her neyse

bugün tüm teşekkürler gökyüzümün yıldızlarına,

sevgilerimle...

bazen radyo dinlerken kulağıma bir şarkı takılır

aslında o vardır bende,bilgisayarımda da yüklüdür,mp3 çalarımda da belki...

ama

öyle bir anda çıkagelir ki

kıpırdamaz dinlerim,hiç bitmesin isterim...

ama bazen müzik listemde sıradaki parçadır da o,çalarken umursamam belki de...

benim değilken,bitecekken daha mı kıymetli olur ki?

daha mı güzel söyler şarkıcı,

daha mı farklıdır notaları...

sahip olmak,incitmek ve önemsememekmidir...

heyecanla gelişleri beklemekse,daha mı çok değerlidir...

bir şarkı başladı ve bitti...

belki de sahibim ona,ama o an çok farklı geldi sesi kulağıma...

o kadar keyifsizim ki

hani 3 metre ötemde yangın çıksa

kılımı kıpırdatmaya niyetim olmayacak gibi...

o kadar sessizim ki

sessizim...

sessiz gibi...

aslında kötü birşey de yok,görünürde herşey iyi gibi...

ama o kadar bezginim ki

soluk almaktan yorgun düşmüş gibi...

aheste...

saymıyorum ki

öldürüp-dirilten nefes arası saniyelerimi...

nefeslerim yok gibi...

Rüzgar öylesine sarılıyorki bugün camlarıma,hasret gideriyorlar sanki...

heyecanlanmış besbelli,titriyor yorgun pencerem kadim dostu rüzgarın darbeleriyle...

tuhaf bir bağ aralarındaki,inciniyor belki ama yine de seviniyor,hissediyorum...

savruluyor üstündeki toz zerreleri...

öyledir,hep öyle;

dost yaraya el sürse,sızlar ya acır gibi...ama inlettikçe,konuşup dinlettikçe geçmez mi...

"dedim ki

dinlemiyorsun beni,neler yaşıyorum ben bilmiyorsun hiç birini...

dedi ki

o kadar çok ki yapmam gerekenler,haftasonu da geçsin,işlerimi toparlayıp ararım seni,konuşuruz uzun uzun...

diyemedim ki

hiç bir söze ihtiyacım yok ki,gözlerine bir baksam,biraz konuşup saçmalasam belki,huzuru bulurum o zaman, rahatlarım besbelli...gelmene gerek yok ki,gel desen bile kâfi...dururum ben bi köşede,mucizeler yaratamazsın ki,bir "iyimisin"bile yeterli...

diyemedim ki"

gün geçer,günaydınlık gelir...

bizimde rüzgarımızın mevsimi gelir...

sana da bir derman gerekir...

gün gelir

sana da derman gerekir

ama ben o zaman,sen aslında yoksun diyemem ki...

beklemeli son yaprak elde,rüzgarın esişini...

Hafıza bazen öyle zayıflıyor ki unuttum nasıl başlayacağımı,

bir şiirden alıntı yapacaktım ama,şairide unuttum cümlenin tamamını da...

ama şunu dile getiriyordu süslü dizeleriyle;

ne zaman kiraz yesem,sapını koparırken o ufak boşluğu göbek deliğine benzetirim...

Ah annem,insanların en yakını,en güzeli,en sevdiğim;

bedenimde ondan ayrıldığım günün izini taşıdığım,

kucağında ağladığım,dizlerinde güldüğüm...

kızıp darıldığın,tekrar sarıldığın,ama hep koca bebeğin...üzüldüğümde deryam dediğin,eğlendiğinde,derdini dinlediğinde leylam dediğin kızın senin her halini çok seviyor...

seni de anacığından bir 15 nisan günü ayırmış,o almış kollarına seni bu güzel günde...

iyi ki doğmuşsun da,annem olmuşsun...

çok şükür allahıma,eksikliğini görmesin gözlerim...

gün gelecek,benimde bir yavrum olacak belki,

kim bilir senin kadar iyi,düşünceli ve fedakar olabilirmiyim...

tek bildiğim sen benim tek limanımsın,

en emin sığınağımsın...

*ilk O'na okudum,nerden aklına geldi bunlar dedi,gözleri yaşardı ve gitti...

ben ise şimdi ağlıyorum,çok korkuyorum,günlerin bizi incitmesinden...

Annem elliüç yaşına girdi,ben yirmidörtüm...

bana dua etmesini öğrettiğin günden beri en büyük dileğimdir; Allah'a;

ayırmasın seni-beni...başka ne diyeyim ki annem...